بعد از این که زمین را درو کردند آن دسته یا به اصطلاح محلی ، آن قبضه را روی زمین باقی می گذارند . سپس طی مراسمی با شکوه و نمادین ، گوسفند یا گوساله ای را که برای قربانی کردن در نظر گرفته اند ، گرداگرد این قبضه مقدس می چرخانند . این مراسم نوعی جشن و پایکوبی شادمانه و جذاب است .

در واقع مردم به نوعی با اجرای حرکات موزون و رقص و پایکوبی ، شادی خود را از توجه پروردگار به زمین و محصولشان ابراز می دارند. معمولا همراه با این مراسم شعر های طنز گونه ای هم خوانده می شود که از ادبیات مردم روستا برخاسته است .

پس از قربانی کردن گوسفند ، قبضه را هم می برند و با خون قربانی در می آمیزند . و خوشه های خون آلود آن را میان کسانی که در مراسم حضور داشته اند ، قسمت می کنند . مردم این خوشه ها را برای شگون ، به سردر سیلو های گندم خود می آویزند تا به محصولشان برکت ببخشد .

این مراسم که معمولا در فصل برداشت محصول یعنی اوایل پاییز برگزار می شود ، از رسوم زنده و کهنسال مردم این روستای تاریخی ست که خود آبستن نمادهای فرهنگی و فولکلور فراوانی ست .

/ 0 نظر / 10 بازدید